603 22 11 55
prof.zarnowski@gmail.com

Neurookulistyka to dziedzina medycyny, która zajmuje się schorzeniami z pogranicza neurologii i okulistyki. Dotyczy często złożonych chorób ogólnoustrojowych, których objawy manifestują się w układzie wzrokowym.

Pierwsze objawy schorzeń o podłożu neurologicznym dotyczą często  narządu wzroku i z tego powodu pierwszym lekarzem specjalistą, do którego trafiają pacjenci jest lekarz okulista. Badanie okulistyczne jest bardzo istotne, gdyż często przyczynia się do rozszerzenia diagnostyki, znalezienia przyczyny choroby i wdrożenia odpowiedniego leczenia.

Objawy okulistyczne, które mają podłoże neurologiczne obejmują: gwałtowny spadek ostrości wzroku, przemijające zaniewidzenie, zaburzenia widzenia barwnego, ubytki w polu widzenia, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, dwojenie, nieprawidłowe ruchy gałek ocznych, nierówność źrenic (anizokoria), opadnięcie powieki (ptoza), osłabienie lub kurcz mięśni twarzy oraz ból oka, oczodołu lub głowy o niewyjaśnionej przyczynie.

Badanie przedmiotowe neurookulistyczne obejmuje: badanie ostrości wzroku, widzenia barw, pole widzenia, badanie ruchów gałek ocznych, badanie źrenic, ocena powiek, oczodołów, siły mięśnia okrężnego oka i mięśni twarzy, badanie czucia rogówkowego i czucia skóry twarzy, ocena palpacyjna tętnic skroniowych, badanie w lampie szczelinowej (w tym badanie dna oka).

Najczęściej występujące choroby neurookulistyczne to: choroby nerwu wzrokowego (zapalenia, neuropatie), nieprawidłowe ruchy gałek ocznych, opadanie powiek. Badanie okulistyczne ma na celu stwierdzenie czy objawy ze strony narządu wzroku nie mają podłoża neurologicznego. W razie konieczności lekarz okulista zaleca dodatkowe badania diagnostyczne, kieruje pacjenta na badanie neurologiczne, internistyczne i w ten sposób pomaga ukierunkować chorego na właściwy dla niego tok leczenia.